ഇന്ത്യയും അമേരിക്കയും തമ്മിലുള്ള വ്യാപാര ബന്ധം കഴിഞ്ഞ ഒരു വർഷമായി ഏററവും കടുത്ത പരീക്ഷണങ്ങളിലൂടെയാണ് കടന്നുപോയത്. 2025 ഫെബ്രുവരിയിൽ പ്രധാനമന്ത്രി നരേന്ദ്ര മോദിയുടെ വാഷിംഗ്ടൺ സന്ദർശനത്തോടെ ആരംഭിച്ച ചർച്ചകൾ, പ്രതീക്ഷകളും പ്രതിസന്ധികളും നിറഞ്ഞ ഒരു വർഷത്തിന് ശേഷം ഇപ്പോൾ 18 ശതമാനം തീരുവ എന്ന സുപ്രധാന പ്രഖ്യാപനത്തിൽ എത്തിനിൽക്കുന്നു. ലോകത്തെ രണ്ട് വലിയ സാമ്പത്തിക ശക്തികൾക്കിടയിലെ ഈ ‘വിൻ-വിൻ’ കരാർ കേവലം ഒരു സാമ്പത്തിക ഇടപാടല്ല, മറിച്ച് ആഗോള രാഷ്ട്രീയത്തിലെ മാറിയ മുൻഗണനകളുടെ പ്രതിഫലനം കൂടിയാണ്.
കരാറിലേക്കുള്ള നാൾവഴികൾ പരിശോധിച്ചാൽ ഇന്ത്യയുടെ നയതന്ത്ര കരുത്ത് വ്യക്തമാകും. 2025 പകുതിയോടെ ചർച്ചകൾ വഴിമുട്ടിയതും കാർഷിക ഉൽപ്പന്നങ്ങളിലെ നികുതിയെച്ചൊല്ലി ഉടലെടുത്ത തർക്കങ്ങളും ഇരു രാജ്യങ്ങളെയും അകറ്റിയിരുന്നു. ട്രംപിന്റെ വാഷിംഗ്ടൺ ക്ഷണം മോദി നിരസിച്ചത് ഉൾപ്പെടെയുള്ള സംഭവങ്ങൾ ബന്ധം വഷളാകുന്നു എന്ന തോന്നലുണ്ടാക്കി. ദേശീയ താൽപര്യങ്ങൾ ബലികഴിച്ച് ഒരു കരാറിനും ഇന്ത്യ തയ്യാറല്ലെന്ന് പിയൂഷ് ഗോയൽ വ്യക്തമാക്കിയത്, വികസ്വര രാജ്യങ്ങൾക്കിടയിൽ ഇന്ത്യയുടെ ശക്തമായ നിലപാടായി അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെട്ടു.
കഴിഞ്ഞ വർഷം ജൂലൈയിൽ ഇന്ത്യയ്ക്കെതിരെ 25 ശതമാനം തീരുവ ട്രംപ് പ്രഖ്യാപിച്ചത് വലിയ വെല്ലുവിളിയായിരുന്നു. റഷ്യൻ എണ്ണ വാങ്ങുന്നതിന് പകരമായി ഓഗസ്റ്റിൽ ഇത് 50 ശതമാനമായി വർദ്ധിപ്പിച്ചത് വ്യാപാര യുദ്ധത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ പ്രകടമാക്കി. എന്നിരുന്നാലും, ഇന്ത്യ എന്ന വലിയ വിപണിയെയും സ്വാഭാവിക പങ്കാളിയെയും അവഗണിക്കാൻ അമേരിക്കയ്ക്ക് കഴിയില്ലെന്ന യാഥാർത്ഥ്യം വൈകാതെ തന്നെ ട്രംപിന് ബോധ്യപ്പെട്ടു. സെപ്റ്റംബറോടെ വീണ്ടും ചർച്ചകൾ സജീവമായത് ഇതിന്റെ തെളിവാണ്.
റഷ്യയിൽ നിന്നുള്ള എണ്ണ ഇറക്കുമതിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട തർക്കങ്ങളായിരുന്നു കരാറിന് മുന്നിലെ ഏറ്റവും വലിയ തടസ്സം. ഒക്ടോബറിൽ ട്രംപ് നടത്തിയ ചില അവകാശവാദങ്ങൾ ഇന്ത്യ തള്ളിയെങ്കിലും, ഊർജ്ജ നയങ്ങളിൽ കാട്ടിയ വിട്ടുവീഴ്ചയില്ലാത്ത നിലപാട് അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തിൽ ഇന്ത്യയ്ക്ക് ഗുണകരമായി. ഡിസംബറിലെ നിർണ്ണായകമായ ഫോൺ സംഭാഷണമാണ് മഞ്ഞുരുകാൻ കാരണമായത്. റഷ്യൻ ക്രൂഡ് ഓയിൽ ഇറക്കുമതി ഇന്ത്യ കുറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങിയത് അമേരിക്കയെ കൂടുതൽ അയഞ്ഞ നിലപാടിലേക്ക് നയിച്ചു.
പുതിയ യുഎസ് പ്രതിനിധി സെർജിയോ ഗോറിന്റെ വരവോടെ 2026 ജനുവരിയിൽ ചർച്ചകൾ അതിന്റെ അന്തിമ ഘട്ടത്തിലേക്ക് കടന്നു. 50 ശതമാനമായി ഉയർന്ന തീരുവ 18 ശതമാനമായി കുറയ്ക്കാൻ ട്രംപ് സമ്മതിച്ചത് വലിയൊരു നയതന്ത്ര നേട്ടമായാണ് വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നത്. ഇതിന് പകരമായി അമേരിക്കയിൽ നിന്നുള്ള കാർഷിക, സാങ്കേതിക ഉൽപ്പന്നങ്ങൾക്ക് ഇന്ത്യ കൂടുതൽ വിപണി തുറന്നുകൊടുക്കും. ഊർജ്ജ സുരക്ഷയ്ക്കായി അമേരിക്കയെയും വെനസ്വേലയെയും കൂടുതൽ ആശ്രയിക്കാനും ധാരണയായി.
ഈ കരാർ ഇന്ത്യൻ കയറ്റുമതിക്കാർക്ക് നൽകുന്ന ആശ്വാസം ചെറുതല്ല. വസ്ത്രങ്ങൾ, തുകൽ, ഐടി സേവനങ്ങൾ തുടങ്ങിയ മേഖലകളിൽ ഇന്ത്യയ്ക്ക് അമേരിക്കൻ വിപണിയിൽ കൂടുതൽ മത്സരക്ഷമത കൈവരിക്കാൻ ഇതിലൂടെ സാധിക്കും. 2030-ഓടെ 500 ബില്യൺ ഡോളറിന്റെ വ്യാപാരലക്ഷ്യം കൈവരിക്കാനുള്ള പാതയിലെ ഏറ്റവും വലിയ തടസ്സമാണ് ഇപ്പോൾ നീങ്ങിയിരിക്കുന്നത്. ട്രംപിന്റെ ‘അമേരിക്ക ഫസ്റ്റ്’ നയവും ഇന്ത്യയുടെ ‘ആത്മനിർഭർ ഭാരതും’ തമ്മിലുള്ള സന്തുലിതാവസ്ഥയാണ് ഈ കരാർ.
ചുരുക്കത്തിൽ, 12 മാസത്തെ വിവാദങ്ങൾക്കും അവകാശവാദങ്ങൾക്കും ശേഷം പിറവിയെടുത്ത ഈ കരാർ ഇന്ത്യ-യുഎസ് ബന്ധത്തിലെ പുതിയൊരു അധ്യായമാണ്. വലിയ വ്യാപാര പങ്കാളിയെന്ന നിലയിൽ അമേരിക്കയുടെ പ്രാധാന്യവും വിശ്വസനീയമായ തന്ത്രപ്രധാന പങ്കാളിയെന്ന നിലയിൽ ഇന്ത്യയുടെ പ്രാധാന്യവും ഈ കരാർ ഊട്ടിയുറപ്പിക്കുന്നു. വരും വർഷങ്ങളിൽ ഇരു രാജ്യങ്ങളുടെയും സാമ്പത്തിക വളർച്ചയ്ക്ക് ഈ നയതന്ത്ര വിജയം ഊർജ്ജം പകരുമെന്ന് തീർച്ച.
കാനഡയിലെ ഏറ്റവും പുതിയ വാർത്തകൾക്കായി: https://chat.whatsapp.com/JNSnrvnSqw1DUJljLTLp82
The trade deal is finally a reality; this is the result of 12 months of negotiations.
