കാനഡയിൽ ഭവന പ്രതിസന്ധി രൂക്ഷമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, യൂറോപ്പിലെ ചില രാജ്യങ്ങൾ സ്വീകരിച്ച മാതൃകകൾ ഏറെ ശ്രദ്ധ നേടുകയാണ്. ഓസ്ട്രിയയിലെ വിയന്ന നഗരം ഇതിന് ഉത്തമ ഉദാഹരണമാണ്. ഏകദേശം 20 ലക്ഷത്തോളം വരുന്ന ജനസംഖ്യയിൽ പകുതിയിലധികം പേരും ഇവിടെ സബ്സിഡിയോടുകൂടിയ സാമൂഹിക വാടക വീടുകളിലാണ് താമസിക്കുന്നത്. ഈ വീടുകൾ ഇടത്തരം വരുമാനക്കാർക്കും ലഭ്യമാണ്. ആഗോളതലത്തിൽ പ്രശംസിക്കപ്പെട്ട, സുസ്ഥിരമായ ഒരു മാതൃകയാണ് വിയന്ന ഇവിടെ നടപ്പാക്കിയിരിക്കുന്നത്. സ്ലാവിക സാലിഹ്ബെഗോവിക് എന്ന യുവതിയുടെ കുടുംബം വളർന്നപ്പോൾ, വിയന്നയുടെ ഈ പദ്ധതിയാണ് അവർക്ക് തുണയായത്.
ഓൺലൈൻ പോർട്ടലിൽ അപേക്ഷിച്ചാൽ, വരുമാനവും ആവശ്യങ്ങളും പരിഗണിച്ച് പുതിയ വീട് അനുവദിക്കപ്പെടും. അവർക്ക് ലഭിച്ചത് മൂന്ന് കിടപ്പുമുറികളുള്ള ഒരു ഫ്ലാറ്റാണ്, അത് എക്കാലത്തേക്കും ഉപയോഗിക്കാവുന്നതാണ്. വിയന്നയിലെ വാടക വരുമാനം വഴി പ്രതിവർഷം €400 ദശലക്ഷം (ഏകദേശം 626 കോടിയിലധികം കനേഡിയൻ ഡോളർ) നിർമ്മാണ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്കായി വിനിയോഗിക്കപ്പെടുന്നു. ഇതിലൂടെ ഓരോ വർഷവും 12,000-ത്തിലധികം പുതിയ വാടക വീടുകൾ പണിയുകയോ നവീകരിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നു.
വിയന്നയും നെതർലാൻഡ്സും ഉൾപ്പെടെയുള്ള യൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുന്ന ഭവനനിർമ്മാണ മാതൃക കാനഡയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമാണ്. ഇവിടെ ലാഭരഹിത കമ്പനികളാണ് ഭവന നിർമ്മാണം നടത്തുന്നത്. ലാഭം വീണ്ടും പുതിയ വീടുകൾ പണിയാൻ വിനിയോഗിക്കപ്പെടുന്നതിനാൽ, ഭവനങ്ങൾ ഒരു താൽക്കാലിക പരിഹാരമായി കാണുന്നില്ല, മറിച്ച് സമൂഹത്തിൽ സ്ഥിരതയ്ക്കും സമത്വത്തിനും ഇത് അടിസ്ഥാനമായി വർത്തിക്കുന്നു. ഇടത്തരം വരുമാനക്കാർ ഉൾപ്പെടെയുള്ള വലിയ വിഭാഗം ജനങ്ങൾക്കും ഈ പദ്ധതികളിലൂടെ വീടുകൾ ലഭ്യമാകുന്നു. കാനഡയിൽ ഇത് സാധ്യമാകുമോ എന്ന ചോദ്യത്തിന്, വിദഗ്ധർ ചില നിർദ്ദേശങ്ങൾ മുന്നോട്ട് വെക്കുന്നുണ്ട്. കാനഡയിൽ സാമൂഹിക വാടക വീടുകളുടെ അനുപാതം 3.5% മാത്രമാണ്, എന്നാൽ യൂറോപ്യൻ ശരാശരി 8% ഉം, ഓസ്ട്രിയയിലും നെതർലാൻഡ്സിലും ഇത് 30% വരെയും എത്തുന്നു.
ഭൂമി ഏറ്റെടുക്കൽ, ലോൺ പിന്തുണ, കർശനമായ വാടക നിയന്ത്രണങ്ങൾ എന്നിവയിലൂടെ യൂറോപ്പിലെ സമാനമായ പ്രതിരോധ നടപടികൾ കാനഡയ്ക്കും ആസൂത്രണം ചെയ്യാമെന്ന് വിദഗ്ധർ വിശ്വസിക്കുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, രാഷ്ട്രീയ ഇച്ഛാശക്തിയുടെ കുറവും സ്വകാര്യ വ്യവസായങ്ങളെ അമിതമായി ആശ്രയിക്കുന്ന സമീപനവും കാനഡയെ പിന്നോട്ട് വലിക്കുന്നുണ്ട്. വിയന്നയിലെ താമസക്കാരിയായ അമില സിർബെഗോവിക് ഒരു നിർണായക വാചകം പങ്കുവെക്കുന്നു: “നാം വാസസ്ഥലം എന്നതിനെ ആരോഗ്യപരിചരണവും വിദ്യാഭ്യാസവുമെന്നതുപോലെ ഒരു അവകാശമായി കാണുന്നതാണ് മാറ്റത്തിൻ്റെ ആദ്യപടി.” ഈ സന്ദേശം വ്യക്തമാണ്: കാനഡ കാത്തിരിക്കുകയും സ്വന്തം സൗകര്യം മാത്രം നോക്കി പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് ഈ പ്രശ്നത്തിന് ഒരു പരിഹാരമാകില്ല. സുസ്ഥിരമായ സാമൂഹിക ഭവനങ്ങളുടെ ദിശയിലേക്ക് രാജ്യം നീങ്ങേണ്ടത് അത്യാവശ്യമാണ്.
